خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از غم فراق یار خود می‌نالد و روزگار تاریک و سیه‌روز خود را توصیف می‌کند. او از دوری معشوق رنج می‌برد و این فراق، دلش را می‌سوزاند.
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و غم‌انگیز است که درک آن به بلوغ عاطفی و شناختی نیاز دارد. همچنین، زبان و سبک آن متعلق به ادبیات کلاسیک است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر چالش‌برانگیز باشد.
رباعی ۱۶ - دارم ز غم فراق یاری که مپرس
دارم ز غم فراق یاری که مپرس
روز سیهی و شام تاری که مپرس ۱
از دوری مهر دل فروزی است مرا
روزی که مگوی و روزگاری که مپرس ۲
روز سیهی و شام تاری که مپرس ۱
از دوری مهر دل فروزی است مرا
روزی که مگوی و روزگاری که مپرس ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۵ - باز آی و دلم ز هجر پردرد نگر
گوهر بعدی:رباعی ۱۷ - مهجور تو را شب خیالی که مپرس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
