این متن سوگوارانه در رثای درگذشت فردی به نام حاجی حسن سروده شده است که به عنوان پیشوای اهل دین و الگوی اهل یقین توصیف شده است. شعر به ناعادلانه بودن دنیا (گردون) اشاره دارد و بیان می‌کند که رفتن او رونق و رواج شرع مبین را کاهش داده است. شاعر از انتقال روح او به بهشت (خلد برین) و آرامگاه ابدی (دارالخلد) سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که او پاک زندگی کرد و پاک از دنیا رفت. در پایان، تاریخ درگذشت او با عبارت «ز دنیا پیشوای اهل دین رفت» ثبت شده است.
متن دارای مضامین عرفانی و مذهبی عمیق است و درک کامل آن نیازمند آشنایی با اصطلاحات دینی و فلسفی است. همچنین، سوگوارانه بودن متن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.
شماره ۲۰ - هزار افسوس کز بیداد گردون
ز دنیا قدوهٔ اهل زمین رفت ۱
امام و مقتدای اهل دین شد
سر و سر حلقهٔ اهل یقین رفت ۲
فلک برد از جهان حاجی حسن را
رواج و رونق از شرع مبین رفت ۳
درین غمخانه شد دلگیر جانش
به عشرت‌خانهٔ خلد برین رفت ۴
به دارالخلد چون بشنید جانش
ندای فادخلوها خالدین رفت ۵
به پاکی زاده شد در خاک و شد پاک
چنان آمد به دنیا و چنین رفت ۶
غرض چون زین سرای پر دد و دام
سوی آرامگاه حورعین رفت ۷
به تاریخش رقم زد کلک هاتف
ز دنیا پیشوای اهل دین رفت ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
