خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن مرثیه‌ای است برای درگذشت فردی بلندپایه و محترم به نام شهبازخان خان جمیل‌الشیم، که به عنوان امیر زمان، تاج بزرگان، و منبع عزت، شرف، جود و کرم توصیف شده است. متن از غم و اندوه ناشی از فقدان او سخن می‌گوید و تأثیر این فقدان را بر جهان و اهل آن شرح می‌دهد. در پایان، تاریخ درگذشت او با عبارت «آه ز دنیا برفت صاحب سیف و قلم» ثبت شده است.

متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.

مشاهده کامل

شماره ۶ - آه که از جور چرخ، وز ستم روزگار

آه که از جور چرخ، وز ستم روزگار
خسرو ملک وجود، شد به دیار عدم ۱

آه که برچیده شد زود ز بزم جهان
مسند شهبازخان خان جمیل الشیم ۲

رفت امیر زمان تاج اعاظم که بود
معدن عز و شرف منبع جود و کرم ۳

نخل بلندش که بود سرو ریاض جهان
خم شد و از پا فتاد زین فلک پشت خم ۴

دیدهٔ ایام ریخت از غم او سیل خون
بر سر عالم فشاند ماتم او خاک غم ۵

چون ز غم آباد دهر یافت ملالت نهاد
در روضات جنان با دل خرم قدم ۶

خامهٔ هاتف نوشت از پی تاریخ او
آه ز دنیا برفت صاحب سیف و قلم ۷
وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف) قالب: غزل/قصیده/قطعه تعداد ابیات: ۷ ۵۷۲
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵ - خان ذیجاه فلک مرتبه عبدالرزاق
گوهر بعدی:شماره ۷ - دریغ از حاجی ابراهیم آن دانای روشندل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.