خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از بیقراری دلش می‌گوید و بیان می‌کند که حتی زمانی که می‌خواهد حال دل بیقرارش را به یار بگوید، اجازه نمی‌دهد. او همچنین از این می‌ترسد که اگر غمش را با یار در میان بگذارد، ممکن است یارش نه غمگین شود و نه شاد، و این باعث می‌شود امیدواری‌اش برای بیان غمش از بین برود.
متن دارای مفاهیم عاطفی و عاشقانه‌ای است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک و مفاهیم عمیق احساسی، آن را برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر می‌کند.
غزل ۶۳ - دل من ز بیقراری چو سخن به یار گویم
دل من ز بیقراری چو سخن به یار گویم
نگذاردم که حال دل بیقرار گویم ۱
شنود اگر غم من نه غمین نه شاد گردد
به کدام امیدواری غم خود به یار گویم ۲
نگذاردم که حال دل بیقرار گویم ۱
شنود اگر غم من نه غمین نه شاد گردد
به کدام امیدواری غم خود به یار گویم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۲ - جانا ز ناتوانی از خویشتن به جانم
گوهر بعدی:غزل ۶۴ - گه ره دیر و گهی راه حرم می‌پویم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
