بخش ۵۳ - اشارت به رخ و خط

رخ اینجا مظهر حسن خدایی است
مراد از خط جناب کبریایی است ۱

رخش خطی کشید اندر نکویی
که از ما نیست بیرون خوبرویی ۲

خط آمد سبزه‌زار عالم جان
از آن کردند نامش دار حیوان ۳

ز تاریکی زلفش روز شب کن
ز خطش چشمهٔ حیوان طلب کن ۴

خضروار از مقام بی‌نشانی
بخور چون خطش آب زندگانی ۵

اگر روی و خطش بینی تو بی‌شک
بدانی کثرت از وحدت یکایک ۶

ز زلفش باز دانی کار عالم
ز خطش باز خوانی سر مبهم ۷

کسی گر خطش از روی نکو دید
دل من روی او در خط او دید ۸

مگر رخسار او سبع المثانی است
که هر حرفی از او بحر معانی است ۹

نهفته زیر هر مویی از او باز
هزاران بحر علم از عالم راز ۱۰

ببین بر آب قلبت عرش رحمان
ز خط عارض زیبای جانان ۱۱