شماره ۵۹ - به هم متاب دگر سنبل پریشان را

به هم متاب دگر سنبل پریشان را
یکی مساز به قتلم دو نامسلمان را ۱

بلای پیر و جوان حسن یوسف است ار نه
چه وقت عشق و جوانی است پیر کنعان را ۲

مجوی شربت وصل از بتان که این مردم
همیشه خون جگر داده‌اند مهمان را ۳

چو لاله دامنت از خون ما نشان دارد
اگرچه بر زده‌یی چابکانه دامان را ۴

نسیم گل خبر از یار می‌دهد اهلی
مرو به باغ که بر باد می‌دهی جان را ۵