خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر بیانگر گذر سریع زندگی و بی‌اعتباری دنیاست. شاعر با تصاویری مانند خاک بر گور، ابر بهار و سایه مرغان، گذرا بودن زندگی و بی‌توجهی به مال و هوس‌های دنیوی را نشان می‌دهد. او تأکید می‌کند که با وجود رنج‌های فراوان، به دیگران آسیبی نرسانده و با قناعت زندگی کرده‌است.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'باده' و 'خون جگر' نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح دارند.
غزل ۱۳۲ - خاکی به لب گور فشاندیم و گذشتیم
خاکی به لب گور فشاندیم و گذشتیم
ما مرکب ازین رخنه جهاندیم و گذشتیم ۱
چون ابر بهار آنچه ازین بحر گرفتیم
در جیب صدف پاک فشاندیم و گذشتیم ۲
چون سایهٔ مرغان هوا در سفر خاک
آزار به موری نرساندیم و گذشتیم ۳
گر قسمت ما باده، و گر خون جگر بود
ما نوبت خود را گذراندیم و گذشتیم ۴
کردیم عنانداری دل تا دم آخر
گلگون هوس را ندواندیم و گذشتیم ۵
هر چند که در دیدهٔ ما خار شکستند
خاری به دل کس نخلاندیم و گذشتیم ۶
فریاد که از کوتهی بازوی اقبال
دستی به دو عالم نفشاندیم و گذشتیم ۷
صد تلخ چشیدیم ز هر بی مزه صائب
تلخی به حریفان نچشاندیم و گذشتیم ۸
ما مرکب ازین رخنه جهاندیم و گذشتیم ۱
چون ابر بهار آنچه ازین بحر گرفتیم
در جیب صدف پاک فشاندیم و گذشتیم ۲
چون سایهٔ مرغان هوا در سفر خاک
آزار به موری نرساندیم و گذشتیم ۳
گر قسمت ما باده، و گر خون جگر بود
ما نوبت خود را گذراندیم و گذشتیم ۴
کردیم عنانداری دل تا دم آخر
گلگون هوس را ندواندیم و گذشتیم ۵
هر چند که در دیدهٔ ما خار شکستند
خاری به دل کس نخلاندیم و گذشتیم ۶
فریاد که از کوتهی بازوی اقبال
دستی به دو عالم نفشاندیم و گذشتیم ۷
صد تلخ چشیدیم ز هر بی مزه صائب
تلخی به حریفان نچشاندیم و گذشتیم ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۱ - از یار ز ناسازی اغیار گذشتیم
گوهر بعدی:غزل ۱۳۳ - ما دستخوش سبحه و زنار نگشتیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
