خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این ابیات به موضوعاتی مانند حفظ آبرو، ناامیدی از عمر و زمانه، تلاش برای یافتن هویت خویش و ترس از سرنوشت میپردازد. او از بیوفایی عمر و تلاش برای حفظ جایگاه خود سخن میگوید و نگران آیندهای است که ممکن است بر وفق مرادش نباشد.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در متن، نیاز به درک و تجربهی زندگی دارد که معمولاً در سنین نوجوانی به بعد قابل درک است. همچنین، موضوعاتی مانند ناامیدی و جستجوی هویت ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
غزل ۹۳ - سیراب در محیط شدم ز آبروی خویش
سیراب در محیط شدم ز آبروی خویش
در پای خم ز دست ندادم سبوی خویش
در حفظ آبرو ز گهر باش سختتر
کاین آب رفته باز نیاید به جوی خویش
خاک مراد خلق شود آستانهاش
هر کس که بگذرد ز سر آرزوی خویش
از نوبهار عمر وفایی نیافتم
چون گل مگر گلاب کنم رنگ و بوی خویش
از مهلت زمانهٔ دون در کشاکشم
ترسم مرا سپهر برآرد به خوی خویش
صائب نشان به عالم خویشم نمیدهند
چندان که میکنم ز کسان جستجوی خویش
در پای خم ز دست ندادم سبوی خویش
در حفظ آبرو ز گهر باش سختتر
کاین آب رفته باز نیاید به جوی خویش
خاک مراد خلق شود آستانهاش
هر کس که بگذرد ز سر آرزوی خویش
از نوبهار عمر وفایی نیافتم
چون گل مگر گلاب کنم رنگ و بوی خویش
از مهلت زمانهٔ دون در کشاکشم
ترسم مرا سپهر برآرد به خوی خویش
صائب نشان به عالم خویشم نمیدهند
چندان که میکنم ز کسان جستجوی خویش
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۲ - از هر صدا نبازم، چون کوهٔ لنگر خویش
گوهر بعدی:غزل ۹۴ - در کشاکش از زبان آتشین بودم چو شمع
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.