غزل ۴۸ - دنبال دل کمند نگاه کسی مباد

دنبال دل کمند نگاه کسی مباد
این برق در کمین گیاه کسی مباد ۱

از انتظار، دیدهٔ یعقوب شد سفید
هیچ آفریده چشم به راه کسی مباد ۲

از توبهٔ شکسته، زمین گیر خجلتم
این شیشهٔ شکسته به راه کسی مباد ۳

یا رب که هیچ دیده ز پرواز بی محل
منت‌پذیر از پر کاه کسی مباد ۴

لرزد دلم ز قامت خم همچو برگ بید
دیوار پی‌گسسته پناه کسی مباد ۵

در حیرتم که توبه کنم از کدام جرم
بیش از شمار، جرم و گناه کسی مباد ۶

صائب دلم سیاه شد از کثرت گناه
این ابر تیره پردهٔ ماه کسی مباد ۷