خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه و عرفانی بیانگر وابستگی عمیق شاعر به معشوق (یا خداوند) است. شاعر اعلام می‌کند که تمام آرزوها، شوق‌ها و عباداتش معطوف به معشوق است و بدون او قادر به زندگی نیست. او پناهگاه خود را خاک در معشوق می‌داند و اعلام می‌کند که راهی جز نزدیکی به معشوق ندارد.

مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی فاخر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

مشاهده کامل

مثنوی

از تو مهرم چو در نهاد بود
من کیم؟ تا مرا مراد بود ؟ ۱

جز مرادت مرا مرادی نیست
غیر ازین خاطری و یادی نیست ۲

هرکه او در غم تو دل بنهاد
آرزوها به آرزوی تو داد ۳

شوق دل‌ها ارادت تو بود
ذوق جان‌ها عبادت تو بود ۴

تا که خاک درت پناه من است
آستان تو سجده‌گاه من است ۵

من ز کویت بدر ندانم رفت
زانکه زین در کجا توانم رفت؟ ۶

زین سخن‌ها خلاصه دانی چیست؟
آنکه: دور از تو من ندانم زیست ۷

گرچه داری چو من هزار هزار
ختم گشت این سخن برین گفتار ۸
وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) قالب: مثنوی تعداد ابیات: ۸ ۴۲۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.