خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از درد جدایی و غم هجران یار خود می‌نالد و آرزوی دیدار دوباره و رهایی از این غم را دارد.
متن دارای مضامین عاطفی و عاشقانه‌ای است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
رباعی ۱۳۲ - دارم دلکی به تیغ هجران خسته
دارم دلکی به تیغ هجران خسته
از یار جدا و با غمش پیوسته ۱
آیا بود آنکه بار دیگر بینم
با یار نشسته و ز غم وارسته؟ ۲
از یار جدا و با غمش پیوسته ۱
آیا بود آنکه بار دیگر بینم
با یار نشسته و ز غم وارسته؟ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۱ - در عشق تو بی‌تو چون توان زیست؟ بگو
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۳ - چندن که خم باده‌پرست است بده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
