شاعر در این بیتها از احساس پریشانی و ننگ خود و دوستانش سخن میگوید و از رسوایی رندان و میگساران مینالد. او مخاطب را به سوی خود دعوت میکند اگر به دنبال چنین افرادی است.
متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین اشاره به مفاهیمی مانند رسوایی و ننگ نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۱۶ - امروز به شهر دل پریشان ماییم
ننگ همه دوستان و خویشان ماییم ۱
رندان و مقامران رسوا شده را
گر میطلبی، بیا، که ایشان ماییم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.