شاعر از شنیدن آوازهٔ زیبایی و غم معشوق از زبان دیگران میگوید، اما از ندیدن روی او اظهار تأسف میکند.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی است که درک عمیقتر آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
رباعی ۱۱۲ - آوازهٔ حسنت از جهان میشنوم
شرح غمت از پیر و جوان میشنوم ۱
آن بخت ندارم که ببینم رویت
باری، نامت ز این و آن میشنوم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.