خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان می‌کند که همواره صبور و رنج‌کش است و به دنبال عاشقان نمی‌رود. او در دو جهان به چیزی دل نمی‌بندد و با وجود این‌که در آرامش است، خوشحال می‌باشد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مضامین ارتباط برقرار کنند.
رباعی ۱۱۰ - پیوسته صبور و رنج‌کش می‌باشم
پیوسته صبور و رنج‌کش می‌باشم
وندر پی عاشقان ترش می‌باشم ۱
دل در دو جهان هیچ نخواهم بستن
با آنکه مرا خوش است خوش می‌باشم ۲
وندر پی عاشقان ترش می‌باشم ۱
دل در دو جهان هیچ نخواهم بستن
با آنکه مرا خوش است خوش می‌باشم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۰۹ - بگذار، اگر چه رندم و اوباشم
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۱ - با نفس خسیس در نبردم، چه کنم؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
