هوش مصنوعی:
شاعر در این متن بیان میکند که همواره صبور و رنجکش است و به دنبال عاشقان نمیرود. او در دو جهان به چیزی دل نمیبندد و با وجود اینکه در آرامش است، خوشحال میباشد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مضامین ارتباط برقرار کنند.
رباعی ۱۱۰ - پیوسته صبور و رنجکش میباشم
پیوسته صبور و رنجکش میباشم
وندر پی عاشقان ترش میباشم ۱
دل در دو جهان هیچ نخواهم بستن
با آنکه مرا خوش است خوش میباشم ۲
وندر پی عاشقان ترش میباشم ۱
دل در دو جهان هیچ نخواهم بستن
با آنکه مرا خوش است خوش میباشم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۳۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۰۹ - بگذار، اگر چه رندم و اوباشم
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۱ - با نفس خسیس در نبردم، چه کنم؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
