شاعر از غم و اندوه عشق و فراق یار مینالد و افسوس میخورد که عمری را به امید دیدار گذرانده اما لحظهای خوشی با یار نداشته است.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
رباعی ۹۰ - در دل همه خار غم شکستیم دریغ!
وز دست غم عشق نرستیم دریغ! ۱
عمری به امید یار بردیم بسر
با یار دمی خوش ننشستیم دریغ! ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.