خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از غم و اندوه عشق و فراق یار می‌نالد و افسوس می‌خورد که عمری را به امید دیدار گذرانده اما لحظه‌ای خوشی با یار نداشته است.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.
رباعی ۹۰ - در دل همه خار غم شکستیم دریغ!
در دل همه خار غم شکستیم دریغ!
وز دست غم عشق نرستیم دریغ! ۱
عمری به امید یار بردیم بسر
با یار دمی خوش ننشستیم دریغ! ۲
وز دست غم عشق نرستیم دریغ! ۱
عمری به امید یار بردیم بسر
با یار دمی خوش ننشستیم دریغ! ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۸۹ - آمد به سر کوی تو مسکین درویش
گوهر بعدی:رباعی ۹۱ - حاشا! که کند دل به دگر جا منزل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
