شاعر از تنهایی و بیکسی خود میگوید و تنها مونس و پناه خود را لطف و مهربانی معشوق میداند. او احساس میکند که در جهان هیچ فریادرسی جز معشوق ندارد.
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و احساس تنهایی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارههای شاعرانه ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
رباعی ۸۵ - بیزار شد از من شکسته همه کس
من ماندهام اکنون و همان لطف تو بس ۱
فریاد رسی ندارم، ای جان و جهان
در جمله جهان به جز تو، فریادم رس ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.