در این متن، شاعر بیان میکند که در طول عمر خود، شبی هنگام نماز، خیال معشوق به سراغش آمده و معشوق نقاب از چهره برداشته و از او پرسیده است که چرا از او دور ماندهاست.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک فارسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
رباعی ۸۳ - اندر همه عمر خود شبی وقت نماز
آمد بر من خیال معشوق فراز ۱
برداشت ز رخ نقاب و می گفت مرا:
باری، بنگر، که از که میمانی باز؟ ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.