این متن به توصیف سه گروه مختلف از مردم میپردازد: گروهی که از کلاه خود موزه میسازند، گروهی که هر روز روزه میگیرند، و گروهی که هر شب به آسمان میروند و گدایی میکنند. این توصیفات به شکلی کنایهآمیز و عجیب ارائه شدهاند.
متن دارای مفاهیم کنایهآمیز و اجتماعی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و تصاویر پیچیدهتر، آن را برای مخاطبان با سن بالاتر مناسب میسازد.
رباعی ۶۶ - قومی هستند، کز کله موزه کنند
قومی دیگر، که روزه هر روزه کنند ۱
قومی دگرند ازین عجبتر ما را
هر شب به فلک روند و دریوزه کنند ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.