شاعر از پشیمانی خود پس از دوری از معشوق میگوید و با اشاره به گناه نخستین آدم، از معشوق میخواهد که به خاطر یک گناه او را نبخشد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و مذهبی موجود در متن برای درک بهتر به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد.
رباعی ۵۲ - گر من روزی ز خدمتت گشتم فرد
صد بار دلم از آن پشیمانی خورد ۱
جانا، به یکی گناه از بنده مگرد
من آدمیم، گنه نخست آدم کرد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.