خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از پشیمانی خود پس از دوری از معشوق می‌گوید و با اشاره به گناه نخستین آدم، از معشوق می‌خواهد که به خاطر یک گناه او را نبخشد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و مذهبی موجود در متن برای درک بهتر به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد.
رباعی ۵۲ - گر من روزی ز خدمتت گشتم فرد
گر من روزی ز خدمتت گشتم فرد
صد بار دلم از آن پشیمانی خورد ۱
جانا، به یکی گناه از بنده مگرد
من آدمیم، گنه نخست آدم کرد ۲
صد بار دلم از آن پشیمانی خورد ۱
جانا، به یکی گناه از بنده مگرد
من آدمیم، گنه نخست آدم کرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۵۱ - از بخت به فریادم و از چرخ به درد
گوهر بعدی:رباعی ۵۳ - نرگس، که ز سیم بر سر افسر دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
