این متن به گذر زمان و تغییرات ناشی از آن اشاره دارد. فلک (آسمان) به عنوان نمادی از زمان، با قدرت و استمرار توصیف شده است. یاران رفتهاند، اما جایشان خالی نشده و سرانجام گوینده نیز خواهد رفت، در حالی که زمان همچنان پایدار میماند.
مفاهیم فلسفی و انتزاعی موجود در این متن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. درک عمیقتر از گذر زمان و مفاهیم عرفانی معمولاً به بلوغ فکری بیشتری نیاز دارد.
رباعی ۳۶ - گردنده فلک دلیر و دیر است که هست
غرنده بسان شیر و دیر است که هست ۱
یاران همه رفتند و نشد دیر تهی
ما نیز رویم دیر و دیر است که هست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.