خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر بیان می‌کند که تمام تلاش‌ها و حیله‌های عقلانی برای رسیدن به معشوق بی‌نتیجه بوده و با وجود ناامیدی، هنوز طمع وصل دارد. در نهایت، به این نتیجه می‌رسد که شاید نتوان این راز را فهمید.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از واژگان و استعاره‌های پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
رباعی ۲۷ - کردیم هر آن حیله که عقل آن دانست
کردیم هر آن حیله که عقل آن دانست
تا راه توان به وصل جانان دانست ۱
ره می‌نبریم و هم طمع می نبریم
نتوان دانست، بو که نتوان دانست ۲
تا راه توان به وصل جانان دانست ۱
ره می‌نبریم و هم طمع می نبریم
نتوان دانست، بو که نتوان دانست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۶ - پرسیدم از آن کسی که برهان دانست:
گوهر بعدی:رباعی ۲۸ - چشمم ز غم عشق تو خون باران است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
