شاعر بیان میکند که تمام تلاشها و حیلههای عقلانی برای رسیدن به معشوق بینتیجه بوده و با وجود ناامیدی، هنوز طمع وصل دارد. در نهایت، به این نتیجه میرسد که شاید نتوان این راز را فهمید.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از واژگان و استعارههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
رباعی ۲۷ - کردیم هر آن حیله که عقل آن دانست
تا راه توان به وصل جانان دانست ۱
ره مینبریم و هم طمع می نبریم
نتوان دانست، بو که نتوان دانست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.