خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از دوست خود می‌خواهد که به دلِ نیازمندش توجه کند و با لطف خود آن را آرامش بخشد. همچنین اشاره می‌کند که دل، شایستهٔ این توجه و زیبایی است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
رباعی ۴ - ای دوست، فتاد با تو حالی دل را
ای دوست، فتاد با تو حالی دل را
مگذار ز لطف خویش خالی دل را ۱
زیبد به جمال،خود بیارایی دل
زیرا که تو بس لایق حالی دل را ۲
مگذار ز لطف خویش خالی دل را ۱
زیبد به جمال،خود بیارایی دل
زیرا که تو بس لایق حالی دل را ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳ - ای دوست، به دوستی قرینیم تو را
گوهر بعدی:رباعی ۵ - سودای تو کرد لاابالی دل را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
