در این متن، شاعر از لذتهای ساده و بیتکلف زندگی مانند زندگی لولیها و گداها سخن میگوید و بیان میکند که چگونه آنها با رها کردن تعلقات دنیوی، به آرامش و خوشی رسیدهاند. شاعر از فدا کردن جان و دل برای معشوق و رها کردن همه چیز برای او نیز سخن میگوید.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژهها و اصطلاحات قدیمی ممکن است نیاز به توضیح داشته باشد.
رباعی ۲ - عیشی نبود چو عیش لولی و گدا
افکنده کله از سر و نعلین ز پا ۱
پا بر سر جان نهاده، دل کرده فدا
بگذاشته از بهر یکی هر دو سرا ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.