این شعر عاشقانه بیانگر احساسات عمیق و سوزان عاشقی است که در جستجوی معشوق خود سرگشته و حیران است. شاعر با بیان درد فراق و اشتیاق دیدار، از غم و تنهایی خود میگوید و از معشوق میپرسد که کجاست.
محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و احساسات شدید است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم به بلوغ عاطفی نیاز دارند.
غزل ۳۰۰ - شدم از عشق تو شیدا، کجایی؟
به جان میجویمت جانا، کجایی؟ ۱
همی پویم به سویت گرد عالم
همی جویم تو را هر جا، کجایی؟ ۲
چو تو از حسن در عالم نگنجی
ندانم تا تو چونی، یا کجایی؟ ۳
چو آنجا که تویی کس را گذر نیست
ز که پرسم، که داند؟ تا کجایی؟ ۴
تو پیدایی ولیکن جمله پنهان
وگر پنهان نهای، پیدا کجایی؟ ۵
ز عشقت عالمی پر شور و غوغاست
چه دانم تا درین غوغا کجایی؟ ۶
فتاد اندر سرم سودای عشقت
شدم سرگشته زین سودا، کجایی؟ ۷
درین وادی خونخوار غم تو
بماندم بی کس و تنها، کجایی؟ ۸
دل سرگشتهٔ حیران ما را
نشانی در رهی بنما، کجایی؟ ۹
چو شیدای تو شد مسکین عراقی
نگویی کاخر ای شیدا کجایی؟ ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.