این شعر عاشقانه و عرفانی، زیبایی و جذابیت معشوق را با تصاویر شاعرانه و استعارات غنی توصیف میکند. شاعر از عشق و وصال معشوق سخن میگوید و تأثیر عمیق این عشق را بر جان و جهان بیان میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از استعارات و تشبیهات ممکن است نیاز به دانش ادبی بیشتری داشته باشند.
غزل ۲۳۷ - ای هر دهن ز یاد لبت پر عسل شده
در هر دهن خوشی لب تو مثل شده ۱
آوازهٔ وصال تو کوس ابد زده
مشاطهٔ جمال تو لطف ازل شده ۲
از نیم ذره پرتو خورشید روی تو
ارواح حال گشته و اجسام حل شده ۳
جانها ز راه حلق بر افکنده خویشتن
در حلقههای زلف تو صاحب محل شده ۴
ترک رخت، که هندوک اوست آفتاب
آورده خط به خون من و در عمل شده ۵
ای از کمال روی تو نقصان گرفته کفر
وز کافری زلف تو در دین خلل شده ۶
بر تو چو من بدل نگزینم، روا مدار
آبی که من خورم ز تو با خون بدل شده ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.