غزل ۹۵ - این درد مرا دوا که داند؟

این درد مرا دوا که داند؟
وین نامهٔ اندهم که خواند؟ ۱

جز لطف توام که دست گیرد؟
جز رحمت تو که‌ام رهاند؟ ۲

بنمای رخت به دردمندی
تا بر سر کوت جان فشاند ۳

آیا بود آنکه بی‌دلی را
لطف تو به کام دل رساند؟ ۴

افتادم بر در قبولت
امید که از درم نراند ۵

کار دل من عنایت تو
گر بهتر ازین کند، تواند ۶

مهری ز قبول بر دلم نه
کین قلب کسی نمی‌ستاند ۷

چون حلقه برین دری، عراقی
می‌باش و مگرد، بو که داند ۸