این شعر عاشقانه از عراقی، زیبایی و جذابیت معشوق را با تصاویر شاعرانه مانند تیر و کمان از ابرو و غمزه، و دام موهایش توصیف میکند. شاعر از عشق و دلباختگی سخن میگوید و معشوق را چنان زیبا میداند که در عالم نمیگنجد. در پایان، شاعر از مخاطب میخواهد تا از غوغا بگذرد و دل فارغ به دست آورد.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۸۰ - بتم از غمزه و ابرو، همه تیر و کمان سازد
به غمزه خون دل ریزد به ابرو کار جان سازد ۱
چو در دام سر زلفش همه عالم گرفتار است
چرا مژگان کند ناوک چرا ابرو کمان سازد؟ ۲
خرابی ها کند چشمش که نتوان کرد در عالم
چه شاید گفت با مستی که خود را ناتوان سازد؟ ۳
دل و جان همه عالم فدای لعل نوشینش
که چون جام طرب نوشد دو عالم جرعهدان سازد ۴
غلام آن نگارینم که از رخ مجلس افروزد
لب او از شکر خنده شراب عاشقان سازد ۵
بتی کز حسن در عالم نمیگنجد عجب دارم
که دایم در دل تنگم چگونه خان و مان سازد؟ ۶
عراقی، بگذر از غوغا، دلی فارغ به دست آور
که سیمرغ وصال او در آنجا آشیان سازد ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.