غزل ۷۸ - از در یار گذر نتوان کرد

از در یار گذر نتوان کرد
رخ سوی یار دگر نتوان کرد ۱

ناگذشته ز سر هر دو جهان
بر سر کوش گذر نتوان کرد ۲

زان چنان رخ، که تمنای دل است
صبر ازین بیش مگر نتوان کرد ۳

با چنین دیده، که پرخوناب است
به چنان روی نظر نتوان کرد ۴

چون حدیث لب شیرینش رود
یاد حلوا و شکر نتوان کرد ۵

سخن زلف مشوش بگذار
دل ازین شیفته‌تر نتوان کرد ۶

قصهٔ درد دل خود چه کنم؟
راز خود جمله سمر نتوان کرد ۷

غم او مایهٔ عیش و طرب است
از طرب بیش حذر نتوان کرد ۸

گرچه دل خون شود از تیمارش
غمش از سینه به در نتوان کرد ۹

ابتلایی است درین راه مرا
که از آن هیچ خبر نتوان کرد ۱۰

گفتم: ای دل، بگذر زین منزل
محنت آباد مقر نتوان کرد ۱۱

گفت: جایی که عراقی باشد
زود از آنجای سفر نتوان کرد ۱۲