این شعر عاشقانه و عرفانی از عراقی، بیانگر عشق و دلدادگی شاعر به معشوق است که در آن از مفاهیمی مانند درد عشق، سودایی بودن، معرفت، و جهانبینی عرفانی سخن میگوید. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای عمیق، رابطهی خود با معشوق و جایگاه او در زندگیاش را توصیف میکند.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانهی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعارهها و اصطلاحات به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارند تا به خوبی درک شوند.
غزل ۲۱ - مهر مهر دلبری بر جان ماست
جان ما در حضرت جانان ماست ۱
پیش او از درد مینالم ولیک
درد آن دلدار ما درمان ماست ۲
بس عجب نبود که سودایی شوم
کیت سودای او در شان ماست ۳
جان ما چوگان و دل سودایی است
گوی زلفش در خم چوگان ماست ۴
اسب همت را چو در زین آوریم
هر دو عالم گوشهٔ میدان ماست ۵
با وجود این چنین زار و نزار
بر بساط معرفت جولان ماست ۶
وزن میننهندمان خلقان ولیک
کس چه داند آنچه در خلقان ماست؟ ۷
گر ز ما برهان طلب دارد کسی
نور او در جان ما برهان ماست ۸
جنت پر انگبین و شیر و می
بیجمال دوست شورستان ماست ۹
گرچه در صورت گدایی میکنیم
گنج معنی در دل ویران ماست ۱۰
هاتف دولت مرا آواز داد:
کین نوامی گو: عراقی، ز آن ماست ۱۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.