خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
این متن شعری است که به ستایش می‌نوشی و شادی‌های زندگی می‌پردازد. شاعر از باده‌نوشی، موسیقی، و زیبایی‌های طبیعت مانند گل و لاله سخن می‌گوید و از غم و ناله دوری می‌کند. همچنین، به مفاهیمی مانند وصال، عشق، و زندگی شاد اشاره دارد.
محتوا شامل اشاره‌های مستقیم به می‌نوشی و مفاهیم مرتبط با شراب است که برای مخاطبان زیر 18 سال نامناسب تلقی می‌شود. همچنین، برخی از مضامین عرفانی و شادی‌جویانه ممکن است برای سنین پایین قابل درک نباشد.
غزل ۷۰۹ - خیز تا باده در پیاله کنیم
خیز تا باده در پیاله کنیم
گل روی قدح چو لاله کنیم ۱
بی می جانفزای و نغمه چنگ
تا بکی خون خوریم و ناله کنیم ۲
هر دم از دیدهٔ قدح پیمای
بادهٔ لعل در پیاله کنیم ۳
شاد خواران چو مجلس آرایند
دفع غم را بمی حواله کنیم ۴
با گل و لاله همچو بلبل مست
وصف آن عنبرین کلاله کنیم ۵
وز شگرفان چارده ساله
دعوی عمر شصت ساله کنیم ۶
چون به خوان وصال دست بریم
دو جهان را بیک نواله کنیم ۷
وز بخار شراب آتش فام
ورق چهره پر ز ژاله کنیم ۸
همچو خواجو بنام میخواران
مرغ دل را بخون قباله کنیم ۹
گل روی قدح چو لاله کنیم ۱
بی می جانفزای و نغمه چنگ
تا بکی خون خوریم و ناله کنیم ۲
هر دم از دیدهٔ قدح پیمای
بادهٔ لعل در پیاله کنیم ۳
شاد خواران چو مجلس آرایند
دفع غم را بمی حواله کنیم ۴
با گل و لاله همچو بلبل مست
وصف آن عنبرین کلاله کنیم ۵
وز شگرفان چارده ساله
دعوی عمر شصت ساله کنیم ۶
چون به خوان وصال دست بریم
دو جهان را بیک نواله کنیم ۷
وز بخار شراب آتش فام
ورق چهره پر ز ژاله کنیم ۸
همچو خواجو بنام میخواران
مرغ دل را بخون قباله کنیم ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۰۸ - خیز تا برگ صبوحی بچمن ساز کنیم
گوهر بعدی:غزل ۷۱۰ - نشان دل بی نشان از که جویم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
