این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از عناصر طبیعت و نمادهای عرفانی مانند شمع، پروانه، آینه و... برای بیان مفاهیم عمیق عشق و جستجوی حقیقت استفاده میکند. شاعر از خواننده میخواهد که برای درک حقایق، از منابع درست سؤال کند و به دنبال پاسخ در مکانهای مناسب باشد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین استفاده از نمادها و استعارههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
غزل ۴۷۳ - حدیث شمع از پروانه پرسید
نشان گنج از ویرانه پرسید
فروغ طلعت از آئینه جوئید
پریشانی زلف از شانه پرسید
اگر آگه نئید از صورت خویش
برون آئید و از بیگانه پرسید
مپرسید از لگن سوز دل شمع
وگر پرسید از پروانه پرسید
محبت دام و محبوبست دانه
بدام آئید و حال دانه پرسید
چو از جانانه جانم دردمندست
دوای جانم از جانانه پرسید
منم دیوانه و او سرو قامت
حدیث راست از دیوانه پرسید
حریفان گو بهنگام صبوحی
نشانم از در میخانه پرسید
کنون چون شد به رندی نام ما فاش
ز ما از ساغر و پیمانه پرسید
ز خواجو کو می و پیمانه داند
همان بهتر که از پیمانه پرسید
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.