خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عارفانه، احساسات عمیق عاشقانه و وابستگی شدید به معشوق را بیان می‌کند. شاعر از تأثیرات معشوق بر وجود خود سخن می‌گوید و چگونه هر جزء از وجودش تحت تأثیر او قرار می‌گیرد. همچنین، اشاراتی به مفاهیم عرفانی مانند وحدت وجود و تسلیم در برابر معشوق دارد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل دارند.
غزل ۲۵۵ - اگر آن ماه مهربان گردد
اگر آن ماه مهربان گردد
غم دل غمگسار جان گردد ۱
آنکه چون نامش آورم بزبان
همه اجزای من زبان گردد ۲
ور کنم یاد ناوک چشمش
مو بر اعضای من سنان گردد ۳
چون کنم نقش ابرویش بردل
قد چون تیر من کمان گردد ۴
مه ز شرم جمال او هرماه
در حجاب عدم نهان گردد ۵
یا رب این آسیاب دولابی
چند برخون عاشقان گردد ۶
چون دلم با غم تو گوید راز
در میان خامه ترجمان گردد ۷
از لبت هر که او نشان پرسد
چون دهان تو بی نشان گردد ۸
چون ز لعلت سخن کند خواجو
شکر از منطقش روان گردد ۹
غم دل غمگسار جان گردد ۱
آنکه چون نامش آورم بزبان
همه اجزای من زبان گردد ۲
ور کنم یاد ناوک چشمش
مو بر اعضای من سنان گردد ۳
چون کنم نقش ابرویش بردل
قد چون تیر من کمان گردد ۴
مه ز شرم جمال او هرماه
در حجاب عدم نهان گردد ۵
یا رب این آسیاب دولابی
چند برخون عاشقان گردد ۶
چون دلم با غم تو گوید راز
در میان خامه ترجمان گردد ۷
از لبت هر که او نشان پرسد
چون دهان تو بی نشان گردد ۸
چون ز لعلت سخن کند خواجو
شکر از منطقش روان گردد ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۵۴ - لطافت دهنش در بیان نمی‌گنجد
گوهر بعدی:غزل ۲۵۶ - ز جام عشق تو عقلم خراب می‌گردد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
