این متن شعری عاشقانه و غمگین است که در آن شاعر از عشق و فراق سخن میگوید. او از زیبایی معشوق، درد عاشقان، و تأثیرات عاطفی این رابطه سخن میگوید. تصاویر شعری مانند باد صبا، زلف معشوق، و آه جگرسوز برای انتقال احساسات استفاده شدهاند.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تصاویر ادبی ممکن است نیاز به درک ادبی بیشتری داشته باشند.
غزل ۲۵۰ - از باد صبا در سر زلفش چو خم افتد
صد عاشق دلسوخته در بحر غم افتد
مشتاق حرم گر بزند آه جگر سوز
آتش بمغیلان و دخان در حرم افتد
در هر طرفت هست بسی خسته و مجروح
لیکن چو منت عاشق دلخسته کم افتد
چون قصهٔ اندوه فراق تو نویسم
گر دم بزنم آتش دل در قلم افتد
پیش لب ضحاک تو بس فتنه وآشوب
کز مار سر زلف تو در ملک جم افتد
هنگام سحر گر بخرامی سوی بستان
چون زلف کژت سرو سهی در قدم افتد
خم در قد چون چنبر خواجو فتد آن دم
کز باد صبا در سر زلف تو خم افتد
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.