در خاصیت گوشه گرفتن

خوبرویان چو رخ همی پوشند
عاشقان در طلب همی کوشند ۱

یافت عنقا به عزلت و دوری
قاف تا قاف نام مستوری ۲

هر که او عزلت اختیار نکرد
دست با دوست در کنار نکرد ۳

خنک آنکس که او برید از خلق
دامن و روی در کشید از خلق ۴

کار اگر با خدات خواهد بود
این تعلق بلات خواهد بود ۵

طفل معنی به کام پرورده
نشود جز درین پس پرده ۶

تا تو اندر میان انبوهی
روز و شب در عذاب و اندوهی ۷

گرگ آزاد ریسمان در حلق
کیست؟ خلوت‌نشین دل با خلق ۸

دل مخوان، ای پسر، که دول بود
آنکه در چاه خلق گول بود ۹

ریسمانیست سست صورت جاه
تو به این ریسمان مرو در چاه ۱۰

چون به خلوت روی مبر با خویش
فکر اسباب صورت، از کم و بیش ۱۱

چون نبی دور شد ز بیع و شری
کنج خلوت گزید و غار حری ۱۲

عزت غار بود و عزلت شهر
منتج عیش عمر و عشرت دهر ۱۳

ماه یکشب که در برو بستند
مردم او را ز بامها جستند ۱۴

خود ز عزلت زیان نبیند کس
کز خموشیست سود عزلت و بس ۱۵