حکایت - کسی فرهاد را گفتا: کزین سنگ

کسی فرهاد را گفتا: کزین سنگ
رها کن دست، گفتش با دل تنگ: ۱

ز سنگ بیستون سر چون توان تافت؟
که شیرین را درین تلخی توان یافت ۲

نظر می‌کن بنقش دوستان ژرف
ولیکن دور دار انگشت از حرف ۳

چو اندر دوستی کار تو زرقست
نگویی: از تو تا دشمن چه فرقست؟ ۴

چه تلخی‌ها که مهجوران کشیدند!
ز شیرینان به جز تلخی ندیدند ۵

گل بی‌خار ازین منزل، که بینی
که چیدست؟ ای برادر، تا تو چینی؟ ۶

مراد دل به انبازیست این جا
مپندار این چنین بازیست این جا ۷