غزل ۸۱۸ - از چهره لاله سازی و از زلف سنبلی

از چهره لاله سازی و از زلف سنبلی
تا از خجالت تو نروید دگر گلی ۱

عاقل به آفتاب نکردی دگر نگاه
گر در رخ تو نیک بکردی تاملی ۲

تو خوش نشسته فارغ و اصحاب شوق را
هر دم بخیزد از سر کوی تو غلغلی ۳

روی ترا تکلف زلفی بکار نیست
این بس که وقتها بترازیش کاکلی ۴

در سیل‌خیز گریه نمی‌ماند چشم من
گر داشتی چو چشم تو زان ابروان پلی ۵

آنرا که آرزوی گلستان وصل تست
از خار خار هجر بیاید تحملی ۶

بر سر مکش که خوب‌ترین دستگاه تو
حسنست و کار تو نبود بی‌تزلزلی ۷

دردا! که نقد و جنس من اندر سر تو رفت
نادیده از لب تو به نوعی تفضلی ۸

ای گل، برای وصف تو در باغ روزگار
بهتر ز اوحدی نبود هیچ بلبلی ۹