خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن ابراز عشق و وفاداری خود را به معشوق بیان می‌کند و تأکید می‌کند که هرگز از عشق او دست نخواهد کشید، حتی اگر معشوق به او ستم کند. شاعر از خداوند می‌خواهد که این عشق را برایش حفظ کند و آماده است هر سختی را در این راه تحمل کند.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک فارسی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر چالش‌برانگیز باشد.
غزل ۷۹۰ - من به هر جوری نخواهم کرد زاری
من به هر جوری نخواهم کرد زاری
زانکه دولت باشد از خوی تو خواری ۱
گفته‌ای: خونت بریزم،سهل باشد
بعد ازین گر بر سرم شمشیر باری ۲
گو: بیاموز، ابر نیسانی، ز چشمم
اشک باریدن در آن شبهای تاری ۳
بر ندارم سر ز خاک آستانت
من خود این خیر از خدا خواهم به زاری ۴
با تو خواهم گفت هر جوری که کردی
گر نخواهی عذرم، آخر شرم داری ۵
اوحدی مقبل شود در هر دو عالم
ار قبولش می‌کنی روزی به یاری ۶
زانکه دولت باشد از خوی تو خواری ۱
گفته‌ای: خونت بریزم،سهل باشد
بعد ازین گر بر سرم شمشیر باری ۲
گو: بیاموز، ابر نیسانی، ز چشمم
اشک باریدن در آن شبهای تاری ۳
بر ندارم سر ز خاک آستانت
من خود این خیر از خدا خواهم به زاری ۴
با تو خواهم گفت هر جوری که کردی
گر نخواهی عذرم، آخر شرم داری ۵
اوحدی مقبل شود در هر دو عالم
ار قبولش می‌کنی روزی به یاری ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۸۹ - ساقی، بده شرابم، کندر چنین بهاری
گوهر بعدی:غزل ۷۹۱ - ترا می‌زیبد از خوبان غرور و ناز و تن داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
