این متن به توصیف ویژگی‌های ظاهری و اخلاقی یک شخصیت می‌پردازد که ترکیبی از زیبایی، شجاعت و خصلت‌های نیکو است. شخصیت مورد نظر دارای چهره‌ای زیبا، سیرتی بهشتی و رفتاری نیکوست. او در عین حال شجاع و پایدار در برابر ستم است و در عین نرمی و لطافت، توانایی کمک به دیگران را دارد. متن همچنین به مقایسه این شخصیت با شخصیت‌های اساطیری مانند سیاوش، فرنگیس، فریبرز و فریدون می‌پردازد.
این متن دارای مفاهیم عمیق ادبی و اساطیری است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۷۸۸ - ز تورانیان تنگ چشمی سواری
در ایران به زلف سیه کرد کاری ۱
که کافر نکردست بر دین پرستی
که دشمن نکردست با دوستداری ۲
دهانش خموشی، لبش باده نوشی
سرش پر خروشی، میان پود و تاری ۳
به چهره چراغی، به رخساره باغی
به سیرت بهشتی، به صورت بهاری ۴
ستم را به سختی دلش پایمردی
طرب را به نرمی تنش دستیاری ۵
به بالا چو سروی، برفتن تذروی
به پیکار شاهی، به پیکر نگاری ۶
سیاووش رویی، فرنگیس مویی
فریبرز شکلی، فریدون شعاری ۷
نه جمشید، لیکن هرش بنده میری
نه ضحاک، لیکن هرش زلف ماری ۸
اگر شعر گویی در آن غمزه زیبد
و گر هوش بندی در آن زلف باری ۹
کزین بیژنی را بدوزد به تیری
وزان رستمی را ببند به تاری ۱۰
شماری گر از بیدلانش بگیری
نگیری دل اوحدی در شماری ۱۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
