خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که به بیان مفاهیم عرفانی و انتقادی می‌پردازد. شاعر از مفاهیمی مانند فریب، گناه، عشق الهی و انتقاد از رفتارهای نادرست استفاده کرده است. او از دام انداختن، خون خواستن حلال، سوختن در عشق و انتقاد از رفتارهای نادرست سخن می‌گوید.
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند گناه و فریب ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده یا نامناسب باشد.
غزل ۷۶۰ - دانه‌ای بر روی دام انداختی
دانه‌ای بر روی دام انداختی
مرغ آدم را ز بام انداختی ۱
تا شود سجاده و تسبیح رد
جرعه‌ای در کاس و جام انداختی ۲
هر کرا خون خواستی کردن حلال
خرقهٔ او بر حرام انداختی ۳
چون سزای سوختن دیدی مرا
در چنین سودای خام انداختی ۴
بیدلان را چون ندیدی مرد وصل
در کف پیک و پیام انداختی ۵
یک سخن ناگفته، ما را چون سخن
در زبان خاص و عام انداختی ۶
دیگران را بار دادی چون کلیم
اوحدی را در کلام انداختی ۷
مرغ آدم را ز بام انداختی ۱
تا شود سجاده و تسبیح رد
جرعه‌ای در کاس و جام انداختی ۲
هر کرا خون خواستی کردن حلال
خرقهٔ او بر حرام انداختی ۳
چون سزای سوختن دیدی مرا
در چنین سودای خام انداختی ۴
بیدلان را چون ندیدی مرد وصل
در کف پیک و پیام انداختی ۵
یک سخن ناگفته، ما را چون سخن
در زبان خاص و عام انداختی ۶
دیگران را بار دادی چون کلیم
اوحدی را در کلام انداختی ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۵۹ - کاکل مشکین نقاب چشم و ابرو ساختی
گوهر بعدی:غزل ۷۶۱ - اگر چه از برمن بارها چو تیر بجستی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
