غزل ۷۵۸ - او را که در سماع سخن نیست حالتی

او را که در سماع سخن نیست حالتی
فریاد و رقص او نبود جز ضلالتی ۱

چون ذره آنکه رقص کند در رهش ز عشق
روشن چو آفتاب بیابد ولایتی ۲

هر کس که او نه از سر دردی زند نفس
لازم شود بهر نفس او را خجالتی ۳

آشوب رقص و شور و شر و های و هوی او
دیوانگیست این همه بی‌وجه حالتی ۴

بر مدعی ببند در خانقاه عشق
تا در میان جمع نیارد ثقالتی ۵

آنرا که پای رفتن و دست وصول نیست
بهتر ز سوز سینه نباشد رسالتی ۶

مشغول ذکر دوست به معنی عجب مدار
کورا ز شور و مشغله بینی ملامتی ۷

چون راه سر مرد به معنی گشاده گشت
از پر یشه‌ای بکند ساز و آلتی ۸

اندر جهان حوالت هر کس به جانبیست
ما را به جانب تو زهی خوش حوالتی! ۹

جانا، دلم به آتش دوری بسوختی
آه! ار به وصل خود نکنی استمالتی ۱۰

چون اوحدی به جان سخن کی رسد کسی؟
تا از کتاب دل بنخواند مقالتی ۱۱