این متن شعری است که زیبایی و جذابیت یک شخصیت را توصیف می‌کند و تأثیر آن را بر عرب و عجم (غیر عرب) بیان می‌کند. شاعر از زیبایی چهره، مو و چشم‌های این شخصیت سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که این زیبایی باعث جذب و تحسین هر دو گروه عرب و عجم شده است. همچنین، تأثیر این زیبایی بر فرهنگ و ادبیات هر دو گروه نیز مورد توجه قرار گرفته است.
این متن شامل مفاهیم شعری و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم فرهنگی و تاریخی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آگاهی ادبی دارد که معمولاً در سنین بالاتر وجود دارد.
غزل ۶۹۹ - ای از عرب و از عجمت مثل نزاده
حسن تو عرب را و عجم را بتو داده ۱
در روی عجم چشم توصد تیر کشیده
وز چشم عرب لعل تو صد چشمه گشاده ۲
خوبان عرب بر سر اسب تو دویده
شاهان عجم پیش رخت گشته پیاده ۳
از چشم تو مجنون عرب یافته مستی
وز لعل توشیرین عجم ساخته باده ۴
گیرد عربی داغ غمت بر تن سوده
دارد عجمی نقش رخت بر دل ساده ۵
از روی تو در عید عجم خاسته غوغا
از زلف تو در دین عرب فتنه فتاده ۶
در ملک عجم اوحدی از وصف رخ تو
بر نطق فصیحان عرب بند نهاده ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
