غزل ۶۷۵ - دل من خستهٔ یاریست بی‌تو

دل من خستهٔ یاریست بی‌تو
تنم در قید بیماریست بی‌تو ۱

مرا گوییکه: بی‌من جان همی ده
کرا خود غیر ازین کاریست بی‌تو؟ ۲

ترا در سر دلازاریست بی‌من
مرا با خود دلازاریست بی‌تو ۳

تو فخری میکنی بر من، چه حاجت؟
مرا از خویش خود عاریست بی‌تو ۴

دلی را شاد پنداری تو، زنهار!
مپندار این که پنداریست بی‌تو ۵

فضای هفت کشور بر دو چشمم
ز غم چون چاره دیواریست بی‌تو ۶

هر آن گل کز گلستانی بر آید
به چشم اوحدی خاریست بی‌تو ۷