شاعر در این متن از توبه کردن و بازگشت به زندگی عادی سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که هنوز جوانی نکرده و تجربه‌های زندگی را کامل نکرده است. شاعر به زاهد خام اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر کسی به او طعنه بزند، آن را نادیده می‌گیرد. او همچنین به اهمیت عشق و تلاش برای رسیدن به خواسته‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که بدون تلاش و اشتیاق، عشق و موفقیت به دست نمی‌آید.
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند توبه، عشق و تلاش نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.
غزل ۴۶۷ - توبه کردم ز توبه کردن خام
ببر این جامه و بیار آن جام ۱
چون بپوشیم راز؟ کاوردیم
طبل در کوچه و علم بر بام ۲
پیر ما را چگونه توبه دهد؟
که جوانی نکرده‌ایم تمام ۳
زاهد خام اگر زند طعنی
بگذاریم تا بجوشد خام ۴
نیست از یک دگر پدید هنوز
صالح و فاسق و حلال و حرام ۵
تا نجوشیم در نیاید عشق
تا نکوشیم بر نیاید کام ۶
گر ترا نیست آتشی در دل
از دل اوحدی بخواه به وام ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
