غزل ۴۵۴ - من نخواهم برد جان از دست دل

من نخواهم برد جان از دست دل
ای مسلمانان، فغان از دست دل ۱

سینه میسوزد نهان از جور چشم
دیده میگرید روان از دست دل ۲

ای رفیقان، چون ننالم؟وانگهی
بر تنم باری چنان از دست دل ۳

هر که از دستان دل غافل شود
زود گردد داستان از دست دل ۴

جاودانی دیده‌ای باید مرا
تا بگریم جاودان از دست دل ۵

جانم اندر تاب و دل در تب فتاد
این ز دست چشم و آن از دست دل ۶

گفته بودم: پای در دامن کشم
وین حکایت کی توان؟ از دست دل ۷

قوت پایی ندارد اوحدی
تا نهد سر در جهان از دست دل ۸