غزل ۲۶۳ - هیچ روز آن رخ به فرمانم نشد

هیچ روز آن رخ به فرمانم نشد
درد دل برداد و درمانم نشد ۱

دوش راز عشق او بر مرد و زن
قصد آن کردم که برخوانم، نشد ۲

صبر از آن دلدار و دوری زان نگار
گر چه می‌گفتم که: بتوانم، نشد ۳

از شکایت‌ها که هست این بنده را
یک سخن در گوش سلطانم نشد ۴

نیست یک شب، کز غم آن ماهرخ
ناله و زاری به کیوانم نشد ۵

کی فراموشم شود یادش ز دل؟
نقش او چون هرگز از جانم نشد ۶

خود نه او پیشم نمی‌آید به روز
شب خیالش نیز مهمانم نشد ۷

بارها گفتم که: گر دستم دهد
داد ازان دلدار بستانم، نشد ۸

اوحدی گفت: آن پری در عشق ما
نرم شد خیلی، ولی دانم نشد ۹