غزل ۲۴۹ - بی‌روی تو جان در تن بیمار همی باشد

بی‌روی تو جان در تن بیمار همی باشد
دل شیفته می‌گردد، تن زار همی باشد ۱

خو کرد دل ریشم با روی تو وین ساعت
روزی که نمی‌بیند بیمار همی باشد ۲

در کار سر زلفت یک لحظه که می‌پیچم
دست و دل من سالی از کار همی باشد ۳

اول بتو دادم دل آسان و ندانستم
کین کار به آخر در، دشوار همی باشد ۴

از عشق حذر کردن سودی نکند، زیرا
کاری که بخواهد شد، ناچار همی باشد ۵

اندک نشمارم من سودای تو گر اندک
چندی چو فراهم شد بسیار همی باشد ۶

چون اوحدی از دیده خوابم نبرد کلی
گر فتنه چشم تو بیدار همی باشد ۷