غزل ۲۳۹ - چون قد تو در چمن نباشد

چون قد تو در چمن نباشد
چون روی تو یاسمن نباشد ۱

اندر همه تنگهای شکر
شیرین تر از آن دهن نباشد ۲

ای باغ، مشو غلط ز رویش
کین لاله در آن چمن نباشد ۳

ای باد، مده به زلف او دل
کان قاعده بی‌شکن نباشد ۴

جانا، ستمی که می‌کنی تو
گر فاش کنم، ز من نباشد ۵

فردا سر گورم ار بکاوی
جز داغ تو بر کفن نباشد ۶

پیوند که با تو کرد جانم
وقتی بینی، که تن نباشد ۷

پیراهن وصل چون تو جانی
بر قامت هر بدن نباشد ۸

دوری مگزین، که اوحدی را
جز خاک درت وطن نباشد ۹