خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق خود سخن می‌گوید و با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند خورشید، ماه، و ستارگان، زیبایی‌های او را توصیف می‌کند. همچنین، شاعر به تأثیرات عاطفی و روحی این زیبایی بر خود و دیگران اشاره می‌کند و در پایان، به موضوع قیامت و پرسش از گناهان می‌پردازد.
این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شاعرانه و تصاویر پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه ادبی دارد.
غزل ۱۶۵ - ای طیرهٔ شب طرهٔ خورشید پناهت
ای طیرهٔ شب طرهٔ خورشید پناهت
آرایش عالم رخ رنگین چو ماهت ۱
تاب دل ناهید ز باد خم زلفت
آ ب رخ خورشید ز خاک سر راهت ۲
دیباچهٔ خوبی ورق روی منیرت
عنوان شگرفی رقم خط سیاهت ۳
بر رشتهٔ پروین زده صد سوزن طعنه
تابیدن عکس گهر از بند کلاهت ۴
از خاک فزون گشته سیاه تو، ولیکن
آتش زده سودای تو بر قلب سپاهت ۵
فردا به قیامت گر ازین گونه برآیی
ایزد، نه همانا، که بپرسد ز گناهت ۶
نزدیک شود با فلک از روی بلندی
روزی که کند اوحدی از دور نگاهت ۷
آرایش عالم رخ رنگین چو ماهت ۱
تاب دل ناهید ز باد خم زلفت
آ ب رخ خورشید ز خاک سر راهت ۲
دیباچهٔ خوبی ورق روی منیرت
عنوان شگرفی رقم خط سیاهت ۳
بر رشتهٔ پروین زده صد سوزن طعنه
تابیدن عکس گهر از بند کلاهت ۴
از خاک فزون گشته سیاه تو، ولیکن
آتش زده سودای تو بر قلب سپاهت ۵
فردا به قیامت گر ازین گونه برآیی
ایزد، نه همانا، که بپرسد ز گناهت ۶
نزدیک شود با فلک از روی بلندی
روزی که کند اوحدی از دور نگاهت ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۶۴ - ای ماه سر نهاده از مهر بر زمینت
گوهر بعدی:غزل ۱۶۶ - بد میکنند مردم زان بی‌وفا حکایت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
