غزل ۱۳۳ - جنبیدن این پرده دل افروز گواهیست

جنبیدن این پرده دل افروز گواهیست
کندر پس این پرده پر از عربده ماهیست ۱

بر صورت این پرده بزرگان شده حیران
وین خرده ندانسته که: در پرده چه شاهیست؟ ۲

این پرده به تلبیس کجا دور توان کرد؟
هر موی برین پرده جهانی و سپاهیست ۳

ای آنکه درین پرده شما راست مجالی
زان پرده به در هیچ میابید، که چاهیست ۴

این پرده نشین چیست؟ که ما را غرض امروز
بر صورت بی‌صورت این پرده نگاهیست ۵

ای کوه بلا بر دل عشاق نهاده
آن پرده برانداز، که صد پرده به کاهیست ۶

مطرب، تو بدین پرده که ما را بزدی راه
بنواز دگر باره، که خوش پرده و راهیست ۷

آواز کسی راه در این پرده ندارد
هرگز،مگرآن نغمه که پشتی و پناهیست ۸

زنهار!که تا دست طمع باز نگیری
از دامن این پرده، که پشتی و پناهیست ۹

ای اوحدی، از در طلب خط نجاتی
روی از خط این پرده مپیچان، که گناهیست ۱۰