غزل ۱۱۹ - ز عشق اگر چه به هر گوشه داستانی هست

ز عشق اگر چه به هر گوشه داستانی هست
سری چنین نه همانا بر آستانی هست ۱

بیا، که با گل رویت فراغتی دارم
ز هر گلی که به باغی و بوستانی هست ۲

اگر بخوان تو از لاغری نه در خوردیم
هم از برای سگان تو استخوانی هست ۳

بگوی تا: نزند تیر غمزه جز بر ما
چو ابروی تو کسی را اگر کمانی هست ۴

حدیث تلخ بهل، بعد ازین به شمشیرم
بیزمای، اگرت رای امتحانی هست ۵

کسی که وصل ترا می‌کند دو کون بها
خبر نداشت که بالای او دکانی هست ۶

خبر مکن بکس، ای مدعی، ازو، که هنوز
رخش تمام ندیدی، گرت زیانی هست ۷

گر آه و ناله کند اوحدی شگفت مدار
هم آتشی زده باشند کش دخانی هست ۸